Smoking Theo

Met de Champions League finale en de play-offs om europees voetbal en een plek in de eredivisie is het voetbalseizoen alweer ten einde gekomen. Steevast hoorde men de trainers van de verschillende clubs de afgelopen weken het aloude cliché bezigen dat het ‘een lang seizoen’ is geweest. Oefenmeesters klagen sowieso altijd al veel over het, volgens hen, te grote aantal wedstrijden en de belasting die dat voor hun spelers betekent. Fysiek zouden ze het niet aankunnen.

De eredivisievoetballer van het jaar heeft er dit seizoen ook aardig wat wedstrijdjes opzitten. Met FC Twente speelde Theo Janssen immers Champions League en reikte hij ook nog tot de finale van de nationale beker. Ongetwijfeld ook weer erg pittig geweest allemaal. Maar voordat zijn trainer weer begint te zeuren over het oh zo zware jaar kan hij beter eerst naar zijn speler zelf kijken.

Gisteren stond in het AD namelijk een foto van Janssen die al shoppend in de PC Hooftstraat een sigaret opsteekt. Roken is nou niet bepaald iets waar je gezonder en fitter van wordt. Het staat nota bene in koeienletters op het pakje: brengt de gezondheid ernstige schade toe.

Blijkbaar kun je het als notoire smoker echter nog tot voetballer van het jaar schoppen. Het geeft maar weer eens aan dat een sport als voetbal niet te vergelijken is met wielrennen, hardlopen of zwemmen. Denk maar niet dat Contador de Giro gewonnen zou hebben als hij elke dag een paar peuken weg zou paffen. Een profvoetballer die rookt is als topsporter niet serieus te nemen. Leuk dat hij een kunstje met een bal kan maar met de sportgedachte heeft het natuurlijk weinig te maken.

Overigens heeft zijn nieuwe trainer Frank de Boer laten weten dat hij Janssen “niet wil zien roken onder werktijd”. Het zou toch ook wat zijn. Hoor je Theo ineens over het trainingsveld schreeuwen: “Hey Gregory, heb je een vuurtje voor me?!” Nee, beter koopt Theo van zijn eerste salaris bij Ajax een stel nicotinepleisters en gooit hij de pakjes Marlboro die hij nog in huis heeft de prullenbak in. Niet alleen voor zichzelf maar ook voor de jeugd, voor wie hij nou eenmaal een voorbeeld is. En pas als de voetballer er zelf alles aan gedaan heeft om fit te zijn en te blijven mag zijn trainer roepen: ‘het is een lang seizoen geweest’.